آیا قهوه باعث اضطراب می شود؟
2019-05-28
افسردگی فصلی به خاطر چیست؟
2019-06-01

نتیجه تحقیق اخیربر روی شبکه های اجتماعی

اين تحقيق که بر روي ۱۴۷۹ كاربر در فاصله سني ۱۴ تا ۲۴ سال انجام شده و جنبه‌هاي مثبت و منفي شبكه‌هاي اجتماعي در آن در نظر گرفته شده است. جنبه‌هاي مثبت شامل مواردي مانند آگاهي از تجربيات ديگران، حمايت‌هاي احساسي و روحي، بيان نظرات و هويت خود در بين ديگران مي‌شود. جنبه‌هاي منفي اما شامل مواردي مانند تنهايي، افسردگي، مسائل مربوط به تصاوير بدني، ترس از دست رفتن، كيفيت خواب و آزار و اذيت سايبري مي‌شود.» در اين طبقه‌بندي مشخص شده كه اينستاگرام بدترين شبكه اجتماعي محبوب در ميان كاربران است. چرا اما اين گونه است؟ چرا اينستاگرام بدترين شبكه اجتماعي است؟ به خاطر اينكه دايره تنهايي و افسردگي انسان‌ها را توسعه مي‌دهد. چندي پيش مجله اينترنتي «ترجمان» به نقل از «لس‌آنجلس ريويو آو بوكز» مقاله قابل توجهي از آلن دوباتن درباره نابود شدن حس‌هاي واقعي زندگي در اينستاگرام منتشر كرده بود. در بخشي از این مقاله مي‌خوانيم: «خيلي‌هايمان مي‌دانيم زندگي آدم‌ها به شادي و طراوتِ صفحه‌هاي اينستاگرام‌شان نيست. با اين‌حال، مگر مي‌شود جلوي آرزوها را گرفت؟ مگر بهتر نيست كه به‌جاي صبح تا شب كار كردن، دور دنيا سفر كنيم و خوش بگذرانيم؟ شايد مسئله همين است. اينكه لذت‌ها را كجا بايد پيدا كرد؟ در همراهي با چه كساني؟ در تقليد از كدام نوع سبك‌زندگي؟ شايد اين لذت‌هايي كه دنبالشان مي‌گرديم، در همين تجربه‌هاي معمولي پنهان شده باشند.
ما زير بمباران پيشنهادهاي متنوع لذت هستيم

او در بخشي از مقاله به تشتت و سرگرداني‌اي كه دنياي مدرن در ما ايجاد مي‌كند اشاره كرده و مي‌نويسد: «ما در معرض بمبارانِ مداومِ پيشنهادهايي هستيم دربارۀ كارهايي كه خوب است انجام دهيم (برويم جت‌اسكي، در كلرادو تحصيل كنيم، سفر كنيم به جزاير مالديو، يا به تماشاي اهرام ثلاثه برويم). دائماً خبر كارهاي جذابي كه دوستانمان انجام داده‌اند يا قرار است انجام دهند به گوشمان مي‌رسد: «يك كافۀ خيلي خوبي بود كه دست‌جمعي رفتيم…»؛ «فلاني قرار است در بَهمان كليساي كوچك شهر با من ازدواج كند و بعدش مي‌رويم ماه‌ عسل…»؛ «خورشيد داشت بر فراز بندر سيدني مي‌درخشيد…». بي‌نهايت چيز دركارند تا وسوسه شويم جاي ديگري زندگي كنيم: رفتن به رستوران باصفايي در بروكلين؛ خواندن رماني جنايي كه ماجرايش در شهر ترئيست اتفاق مي‌افتد؛ ايستادن در برابر تابلوي خروجِ فرودگاه، با فهرستي در دست كه تا مسكو، بانكوك يا آديس‌آبابا فقط به اندازۀ يك نشست‌ و برخاست هواپيما فاصله وجود دارد. دنياي مدرن كاري مي‌كند كه هميشه حواسمان به اين باشد كه چقدر فرصت از دست مي‌دهيم، و اين فرهنگي است كه در آن از حجم دردناك و انبوهي از «ترس فقدان» نسبتاً گريزي نداريم. دنياي مدرن كاري مي‌كند كه هميشه حواسمان به اين باشد كه چقدر فرصت از دست مي‌دهيم.»

اين خيالات كاري با شما مي‌كنند كه مي‌خواهيد بلندبلند گريه كنيد

در واقع اين حس محروميت به واسطه غوطه‌ور شدن در عكس‌هاي كاربران است كه در ما تزريق مي‌شود و آثار و تبعات خاص خود را بر جاي مي‌گذارد. نويسنده اسم زندگي‌هايي كه امروز در اينستاگرام در جريان است را زندگي‌هاي رمانتيك مي‌گذارد، آدم‌هايي كه حتي اگر در دنياي واقعي رمانتيك و عاشقانه زندگي نمي‌كنند. اين حس‌ها را در محيط‌هاي لاكچري بازسازي مي‌كنند و به خورد من و تو مي‌دهند. آدم‌هايي كه نمي‌توانند از لذت‌هاي كوچك رايج بهره ببرند چون اين لذت‌ها قابليت توليد عكس و فيلم ندارند اما در عوض سفر به يك ساحل رؤيايي در فلان منطقه از دنيا مي‌تواند مثل يك معدن طلا براي گرفتن عكس‌ها و فيلم‌ها باشد و تصويري رمانتيك و رؤيايي از لذت توليد كند. رستوران‌هاي شيك و مجلل و غذاهايي كه به طرز ماهرانه‌اي ديزاين شده‌اند و رنگ و لعاب‌هايي دارند كه مي‌توانند پيج شخصي ما را در اينستاگرام رنگين‌كماني كنند بهترين سوژه هستند تا مثلاً خوردن غذا در يك رستوران يا دكه كوچك خياباني: «ما مي‌توانيم به دو شيوۀ بنيادي ببينيم: يكي رويكرد رمانتيك و ديگري رويكرد كلاسيك. براي خلق ‌و خوي رمانتيك، فقدان رنج انبوهي آورَد. در نقطۀ ديگري از زمين، افراد شريف، باشكوه و پرجاذبه دارند دقيقاً زندگي‌اي را تجربه مي‌كنند كه مي‌بايست از آنِ شما مي‌بود. شما نيز به همان اندازه سعادتمند بوديد اگر مي‌توانستيد جاي آنها باشيد، مثلاً در مهماني با ديگران خوش بگذرانيد، در ادارۀ واشنگتن اسكوئر كار كنيد يا در كلبه‌اي در يوتلند تعطيلات را سپري كنيد. گاهي اوقات، اين خيالاتْ كاري با شما مي‌كنند كه مي‌خواهيد بلندبلند گريه كنيد. آدم‌هاي رمانتيك فكر مي‌كنند مركز معيني وجود دارد كه در آن مركز، اتفاقات هيجان‌انگيزي در حال رخ دادن است. زماني اين مركز، نيويورك بود، چند سال بعد به برلين رفت، بعد هم نوبت لندن شد. هم‌اينك نيز شايد سن‌فرانسيسكو باشد و شايد، پنج سال آينده، به اوكلند يا ريودوژانيرو برود.»

چگونه خوشبختي‌هاي آدم‌هاي اصيل را بدبختي مي‌بينيد؟

در واقع از منظر نگاه اين محقق كه به درستي بيان مي‌شود ارائه وجه رمانتيك از زندگي در شبكه‌هاي اجتماعي به ويژه در اينستاگرام باعث مي‌شود شما از لذت‌هاي بسيار پايدار و عميق زندگي‌تان محروم شويد و حتي آن لذت‌ها را به چشم يك درد ببينيد، مثلاً از اينكه ببينيد پدرتان با گلدان‌هايش حال مي‌كند و در لذت تماشاي يك گل غرق شده او را يك بدبخت بدانيد كه نمي‌داند در دنيا چه خبر است و چه تفريح‌ها و لذت‌هاي بزرگ‌تري وجود دارد، در حالي كه همه ما به لحاظ رواني مي‌دانيم كه گران و لاكچري بودن لذت به اين معنا نيست كه حتماً توليد لذت بيشتري كند. در واقع اتيكت لذت در دنياي درون ما با آنچه در بيرون رواج دارد كاملاً متفاوت است. من ممكن است با يك لباس غيرمارك به احساس لذت بيشتري برسم تا كسي كه لباس مارك پوشيده و به تن كرده است اما فريبي كه در شبكه‌هاي اجتماعي رخ مي‌دهد و به تدريج مثل سيلي آدم‌ها را با خودش مي‌برد القاي اين حس به آدم‌هاست كه لذت فقط زماني ميسر است كه توليد رنگ‌هاي بيشتري كند و به اندازه كافي در دسترس همگان نباشد و همگان نتوانند به راحتي به آن پايه لذت برسند. به تعبير نويسنده: «گاهي مادرتان شما را كلافه مي‌كند: زندگي‌اش بسيار ملال‌آور است. چگونه مي‌تواند اين شرايط را بپذيرد؟ چرا بي‌تاب اين نيست كه به خليج سن‌فرانسيسكو سفر كند؟ دائم در گوشتان مي‌خواند كه كاري در بيرمنگام پيدا كنيد يا اينكه شما را، روز تعطيل، به پياده‌روي در ليك‌لند دعوت مي‌كند. گاهي هم حرمتش را نگه نمي‌داريد. از افراد مشخصي دوري مي‌كنيد، همان‌طور كه از طاعون فراري هستيد. مثلاً رفيق مدرسه‌اي تنبلتان كه دائم با اضافه‌وزنش كلنجار مي‌رود؛ هم‌خانه‌تان كه مهندس مخابرات است و مي‌خواهد از سياست‌هاي منطقه‌اي سر دربياورد. وقت گذراندن با آدم‌هايي كه بي‌حال و كوتاه‌همت‌اند واقعاً مي‌تواند حس نابودي به شما بدهد. آدم‌هايي كه ذهنيتي كلاسيك دارند اذعان مي‌كنند كه اگرچه در دنيا اتفاقات حقيقتاً شگفت‌آوري رخ مي‌دهد ولي شك دارند كه نشانه‌هاي آشكار زرق‌ و برقِ دنيا راهنماي خوبي براي يافتن آن اتفاقات شگفت‌انگيز باشد. بهترين رمان دنيا، در نظر آنها، آن رماني نيست كه جايزه‌ها را ببرد و فهرستِ پرفروش‌هاي كتاب را درنوردد. ممكن است زن بيماري، كه در شهرك بي‌روح لاتوينِ ليپايا زندگي مي‌كند، دارد آن را در همين لحظه مي‌نويسد. افراد كلاسيك عميقاً از اين امر آگاهند كه چيزهاي خوب با برخي افرادِ به‌شدت عادي همزيستي دارند. همه‌چيز درهم و برهم است.

 

تحقیقات انجام شده در مورد تاثیر اینستاگرام بر زندگی افراد :

نظر سنجی یك موسسه انگلیسی در حوزه سلامت روان نشان می دهد شبكه اجتماعی اینستاگرام علاوه بر اینكه شبكه ای با بیشترین تاثیر منفی بر خواب است، اضطراب، افسردگی و ناامیدی نیز به همراه دارد.

اینستاگرام به ظاهر دوستانه ترین شبكه اجتماعی است كه راهكار اصلی ارتباط در آن دوبار لمس تصاویر به منظور ابراز علاقه است. در این شبكه پست ها نه به دلیل ابراز خشم، بلكه به دلیل داشتن جنبه های مثبت، مانند ویروس پخش می شوند، اما برای تعدادی از كاربران و البته متخصصان بیماری های روانی، این ویژگی مثبت بودن، به یك مشكل تبدیل شده است. این شبكه كاربران خود را تشویق می كند تا تصاویری را به نمایش بگذارند كه در بهترین حالت برای سایرین گمراه كننده و در بدترین حالت مضر است. در واقع این شبكه باعث می شود هریك از كاربران تصور كنند زندگی همه كاربران این شبكه به غیر از خود وی، كامل و عالی است. در سال ۲۰۱۷ میلادی یك موسسه خیریه فعال در حوزه سلامت روانی به نام Royal Society for Public Health در انگلیس یك نظرسنجی از كاربران ۱۴ تا ۲۴ ساله ۵ شبكه اجتماعی توییتر، فیسبوك، یوتیوب، اسنپچت و اینستاگرام انجام داد و از آن ها خواست نحوه تاثیرگذاری این شبكه های اجتماعی را بر جنبه های مختلف زندگی از خواب شب گرفته تا ترس از دست دادن فرصت هایی كه سایرین از آن لذت می برند را بیان كنند. در این نظرسنجی، اینستاگرام به دلیل بیشترین تاثیر منفی بر خواب كاربران، تصور آن ها از خود و ترس از دست دادن فرصت هایی كه سایرین از آن لذت می برند، كمترین امتیاز را در بین ۵ شبكه اجتماعی كسب كرد. به گفته مدیر ارتباطات و سیاست های كلی موسسه RSPH اینستاگرام در ظاهر بسیار دوستانه است، اما پیمایش بی انتهای صفحات بدون تعامل قابل توجه با سایرین، تاثیر چندان مثبتی بر سلامت روان ندارد. كاربران كنترل چندانی بر محتوای نمایش داده شده ندارند و تصاویری به ظاهر واقعی را می بینند كه واقعی نیستند. معمولا به عنوان یكی از اثرات این رویكرد اینستاگرام، احساس عدم رضایت از فیزیك بدن مورد توجه قرار می گیرد؛ اما این تنها یكی از جنبه های كار با اینستاگرام است. بسیاری از كاربران تصاویر متعددی از خودروهای گران قیمت را می بینند كه قادر به خرید آن ها نیستند و دچار اضطراب و افسردگی می شوند. شاید مشكل اصلی اینستاگرام این است كه كاربران به طور خاص تصاویری را از زندگی خود به اشتراك می گذارند كه تنها به خود آن ها احساس مثبت می دهد. در سایر شبكه های اجتماعی، محتوایی از این دست بسیار كمتر است. در اینستاگرام تقریبا هریك از كاربران هیزمی را در این آتش می اندازند و هر اندازه هم كه از دیدن تصاویر غیرواقعی زندگی سایرین ناراحت شده باشند، تصاویری غیرواقعی از زندگی خود منتشر می كنند. یكی از عوامل موثر بر تشدید این وضعیت ارائه ویژگی تایم لاین در سال ۲۰۱۶ میلادی بود. اینستاگرام به جای این كه وضعیت لحظه ای كاربران دنبال شده را نمایش دهد، تنها پربازدیدترین پست ها را از صفحات این كاربران انتخاب كرده و نمایش می دهد. اغلب این پست ها مربوط به مدت ها قبل هستند و در نتیجه این ویژگی جدید شروع به انتشارت یك نسخه سازماندهی شده و غیرواقعی از محتوایی كرد كه قبلا هم به صورت سازماندهی شده و غیرواقعی منتشر شده بود. این وضعیت موجب شده استفاده از اینستاگرام هرروز بیش از پیش تاثیرات نامطلوبی را بر سلامت روان كاربران بر جای بگذارد. با وجود این صفحات بسیاری در اینستاگرام وجود دارند كه در آن ها تصاویر ساختگی از یك زندگی كامل و بدون نقص به نمایش گذاشته نمی شود. اغلب این صفحات مربوط به حیوانات خانگی و فعالیت های خیرخواهانه ای هستند كه كاربران با مشاهده آن ها هرگز احساس بدی در مورد خود نخواهند داشت.

 

 

تشخیص بیماری های روانی با اینستاگرام برای روانشناسان :

تشخیص افسردگی با اینستاگرام

دانشمندان پس از بررسی دقیق عکس کاربران اینستاگرام دریافتند این شبکه اجتماعی همانند یک روانشناس می‌تواند جهت تشخیص افسردگی مورد استفاده قرار گیرد.
متأسفانه در سال‌های اخیر بیماری افسردگی بسیار شایع شده است. طبق اعلامیه مرکز سلامت انگلیس، از هر ۱۰ نفر، ۳٫۳ نفر به افسردگی دچار هستند. نحوه تشخیص و درمان این بیماری بسیار حیاتی است.
محققان، طی مطالعه‌ای با مشاهده نحوه استفاده از اینستاگرام، به افسردگی افراد پی بردند. دو محقق از ابزارهای یادگیری ماشینی استفاده کردند تا ۴۴۰۰۰ پست را در بین ۱۶۶ نفر در اینستاگرام آنالیز کنند. در این آنالیز از فاکتورهای رنگ، اجزاهای ابر داده و تشخیص چهره استفاده شد.
بررسی ها نشان داد افراد سالم به استفاده از تصاویر روشن و افراد افسرده به استفاده از تصاویر تاریک‌تر علاقه داشتند. حتی این تحقیق نشان داد افرادی هم که خود را افسرده می‌دانستند، عکس‌های تیره‌تر می گذاشتند و یا عکس‌هایشان محدودیت رنگ داشت. رنگ‌ها، نقش بسیار مهمی در این تحقیق ایفا کرده‌اند و محققان به فیلترهای رنگی که مردم در عکس‌ها استفاده می‌کردند، توجه ویژه‌ای نشان دادند.
محققان از اینستاگرام به عنوان زندگی اجتماعی مردم در این تحقیق استفاده کردند، چراکه افراد افسرده علاقه‌مند به حضور در جمع نیستند. برای این منظور هم از الگوریتم تشخیص چهره استفاده شد تا تعداد افراد مختلف در یک عکس شناسایی شود. محققان در کنار این الگوریتم، میزان لایک‌ها و کامنت‌های افراد را هم مورد بررسی قرار دادند؛ زیرا از این طریق می‌توانستند میزان مشارکت اجتماعی افراد را بررسی کنند.
یکی دیگر از فاکتورهای مورد توجه، میزان مطالب پست شده توسط افراد، در این شبکه اجتماعی بود. این فاکتور نشان می‌دهد اگر فرد افسرده باشد، از هر لحظه و یا هر رویداد در زندگی خود پستی در اینستاگرام نمی‌گذارد.
محققین این مطالعه می گویند: «پست‌هایی که افراد افسرده در اینستاگرام گذاشته‌اند، آبی تر تیره‌تر و بیشتر سیاه‌وسفید بودند که لایک‌های کمتری هم دریافت کرده‌اند. در این مطالعه، افراد افسرده در مقایسه با افراد سالم، تمایل بیشتری دارند که از فیلتر رنگ در عکس‌های خود استفاده کنند. این افراد، بیشتر تمایل دارند که عکس از صورت خود در اینستاگرام بگذارند اما در عین حال دوست ندارند افراد زیادی در عکس حضور داشته باشند. این موضوع به طور غیرمستقیم میزان مشارکت اجتماعی افراد افسرده را نشان می‌دهد. این شاخص نشان‌دهنده این امر است که میزان استفاده از شبکه‌های اجتماعی و افسردگی افراد با هم در ارتباط است».
این تحقیق به متخصصان عمومی در تشخیص این بیماری کمک بسیاری کرده است. محققان این مطالعه معتقدند، مطالعه رسانه‌های اجتماعی به خصوص اینستاگرام، تأثیر بسزایی در تشخیص بیماری‌های روانی افراد دارد.
جالب است بدانید در تحقیقی که ماه می‌ در انگلیس انجام شد، بسیاری از شرکت‌کنندگان، اینستاگرام را بدترین رسانه اجتماعی می‌دانستند که بر سلامت روانی آن‌ها تأثیر می‌گذارد. اسنپ‌چت دیگر رسانه منفور از نظر این افراد بود و یوتیوب هم با رتبه خیلی کمتری در رده سوم قرار گرفت.