فرسودگی شغلی یک مساله روانشناسی است که اغلب در افرادی که به صورت مداوم و پیوسته با فشارهای شغلی روبرو هستند، بوجود می آید. این مساله می تواند تاثیر مخربی بر روی عملکرد شغلی، سلامت روانی و روابط اجتماعی شخص داشته باشد.
در این مقاله بخوانید
دسته بندی فرسودگی شغلی
فرسودگی شغلی از سه بولدر مهم تشکیل شده است: خستگی احساسی (emotional exhaustion) که با جوانه های تجربیات همکاری در روزمره کاری است در این قسمت گونه های عواطف مختلفی با میزان مختلف تحمل و بودن را تجربه می کنند،
بی تحرکی (depersonalization) یعنی تشریح خود را از عواطف به دیگران است، و از دیگر نتایج اصلی فرسودگی شغلی می توان به کاهش اعتبار شغلی اشاره کرد.
فرسودگی شغلی در افراد می تواند به علت بار و تنش های شغلی، نامناسبی بین تلاش های انجام شده و پاداش های دریافتی، عدم کنترل بر روی شغل یا نقش های مبهم در محیط کار، حفظ تعادل بین زندگی شخصی و شغلی، و برخی عوامل دیگر به وجود آید.
راه های جلوگیری از ابتلا به فرسودگی شغلی
مدیریت و تقسیم منابع زمانی: برنامه ریز دقیق برای تقسیم و مدیریت بهتر زمان و اولویت بندی کارها میتواند کم کننده باشد.
ایجاد تعادل بین زندگی شخصی و حرفهای: تلاش برای داشتن تعادل بین زمانی برای وقت مورد نیاز برای کار و زمان صرف به دیگر اصطلاحات زندگی مانند ورزش، سفر و وقت گذرانی با دوستان و خانواده میتواند جلوگیری کننده از فرسودگی شغلی باشد.
مراقبت از سلامتی: حفظ سلامتی بدن و ذهن از طریق انجام ورزش، خواب کافی، تغذیه سالم و تغذیه مناسب میتواند کمک کننده باشد تا همیشه از انرژی کافی و عزم لازم برای مواجهه با فشارهای شغلی وجود داشته باشد.
اصلاح ارتباط همکاران و رئیس: برقراری ارتباط صمیمانه و مفید با همکاران و رئیس از طریق مشارکت در فعالیتهای گروهی، مشارکت در رویدادهای اجتماعی و برگزاری جلسات خوب میتواند از تنگولهای فشار شغلی دور کرده و احساس انفرادی بودن را کمرنگتر کند.
حقوق و مزایای مناسب: تلاش بر برنامه حقوقی و مزایایی که از یک سو برای کارکنان جذاب باشد و از سوی دیگر از انسانها با دشواری خرج استعفا بدهند، میتواند کمک کننده باشد به جلوگیری از فرسودگی شغلی.
مهارتهای مدیریت استرس: ارتقای مهارتهای استرس معمولا به تقویت توان خودافزی، رویکرد مثبت به مواجهه با مشکلات و اعمال تکنیکهای مقابله موثر برای اداره استرس شغلی کمک میکند.
جمعبندی
برای مقابله با فرسودگی شغلی، افراد می توانند روی مدیریت زمان مؤثر، به خوبی تنظیم سطح تعاملات اجتماعی و حفظ تعادل بین زندگی شخصی و شغلی خود تمرکز کنند. همچنین، سازمان ها نیز می توانند اقدامات مقتضی انجام دهند و بهبود محیط و شرایط کاری، ارتقاء ارتباطات بین همکاران، ارائه فرصت های آموزشی و توسعه حرفه ای، و پیاده سازی سیاست های مشخص برای پیشگیری ازاین اتفاق و افزایش کیفیت زندگی شغلی در نظر بگیرند.
در نتیجه، فرسودگی شغلی یک مساله جدی است که باید توجه کافی از سوی افراد و سازمان ها به آن شامل شود تا از بروز آن جلوگیری شود و کیفیت عملکرد و رضایت شغلی افراد بهبود یابد.
