علت در خواب راه رفتن کودکان چیست؟
۱۳۹۸-۰۶-۱۶
آیا کودکان حتما باید پیش دبستانی بروند؟
۱۳۹۸-۰۶-۲۴

اختلال دوقطبی نوع ۱ و اختلال دوقطبی نوع ۲ چه تفاوت هایی دارند؟

اکثر آن هایی که گاه به گاه بالا پایین های عاطفی دارند.

اما اگر شرایط مغزی دارید که اختلال دوقطبی نامیده می شود، احساسات تان به طور غیر عادی بالا پایین می شود.

گاها ممکن است احساس شادابی یا انرژی بخش کنید. گاهی وقت ها هم ممکن است غرق در افسردگی تان شوید.

برخی از این بالا پایین های عاطفی چندین هفته یا چندین ماه طول می کشند.

چهار نوع اصلی از اختلال دوقطبی می باشد :

  • اختلال دوقطبی نوع ۱
  • اختلال دوقطبی نوع ۲
  • اختلال سیکلوتیمی (سیکلوتمی)
  • اختلالات ناشناخته و خاص دیگر و اختلالات مرتبط

دوقطبی نوع ۱ و نوع ۲ شایع تر از اختلال دوقطبی می باشند.

تفاوت های دوقطبی نوع ۱ و نوع ۲ در چیست؟

همه نوع اختلالات دوقطبی توسط اپیزودهای مود اخلاقی شدید شناسایی می شوند.

این بالاها با عنوان اپیزودهای منیک شناخته شده اند. پایین ها یا پستی های آن با عنوان اپیزودهای افسرده کننده شناخته شده اند.

تفاوت بین اختلال دوقطبی نوع ۱ و نوع ۲ در شدت ایپزودهای منیکی قرار می گیرند که به خاطر هر کدام از آن ها رخ داده!

کسی که دوقطبی نوع ۱ دارد، یک اپیزود کامل منیک را تجربه می کند.

در حالی که کسی که دوقطبی نوع ۲ دارد، اپیزود هایپومنیک را تجربه می کند. شدت آن نسبت به اپیزود منیک کامل کمتر است.

کسی که دوقطبی نوع ۱ مبتلاست، ممکن است اپیزود افسردگی ماژور را یا تجربه کند، یا نکند. در حالی کسی که دوقطبی نوع ۲ دارد، اپیزود افسردگی ماژور را تجربه می کند.

اختلال دوقطبی نوع 1 و 2

اختلال دوقطبی نوع ۱ چیست؟

حداقل یک اپیزود منیک دارد که همراه با دوقطبی نوع ۱ تشخیص داده می شود.

کسی که دوقطبی نوع ۱ می گیرد، ممکن است یا دچار اپیزود ماژور افسردگی شود یا نشود.

علائم اپیزود منیک ممکن است شدیدتر باشد در نتیجه نیاز به مراقبت های بیمارستانی دارد.

اپیزودهای منیک معمولا با این علائم شناسایی می شوند :

  • انرژی استثنایی
  • بی قراری
  • مشکل تمرکز
  • احساس سرخوشی
  • رفتارهای پرخطر
  • خواب ضعیف

اختلال دوقطبی نوع ۲ چیست؟

این اختلال یک نوع اپیزود ماژور افسردگی می باشد که حداقل دوهفته طول می کشد و حداقل یک اپیزود هایپومنیک دارد.

افرادی که دوقطبی نوع ۲ دارند، اپیزودهای منیک را تجربه نمی کند، و به اندازه کافی تحت فشارند که نیاز به بستری شدن دارند.